پزشکی و سلامت

به گزارش از روزنامه جوان علائم ممکن است در هر فرد کمی متفاوت باشد. آنها می توانند شامل موارد زیر باشند:

درد یا ناراحتی شدید در نزدیکی نشیمنگاه.

درد ثابت و تشدید با اجابت مزاج

خستگی

تب

عرق شبانه

یبوست

حرکات روده دردناک

تورم یا قرمزی در نزدیکی مقعد

توده یا بافت دردناک و سفت شده نزدیک مقعد

درد در قسمت پایین شکم

نشت مایع یا چرک از مقعد یا باسن

علائم آبسه آنورکتال ممکن است شبیه سایر بیماری های جسمی باشد. برای تشخیص دقیق به یک پزشک خوب مراجعه کنید.

آبسه آنورکتال چگونه تشخیص داده می شود؟

زمانی که به دکتر مراجعه می کنید، او در مورد علائم و سابقه پزشکی شما سوالاتی می پرسد. همچنین ممکن است لازم باشد یک معاینه فیزیکی ساده انجام دهد که شامل معاینه ناحیه نشیمنگاه است. ولی در موارد حیاتی پزشک ممکن است یکی از آزمایشات پیشرفته زیر را تجویز کند:

معاینه رکتال دیجیتال. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یا پزشک ممکن است به آرامی یک انگشت دستکش دار و روغن کاری شده را وارد مقعد شما کند. همچنین ممکن است از ابزاری به نام اسپکولوم استفاده شود. این وسیله داخل رکتوم وارد شده و به آرامی منبسط می شود. این به ارائه‌ دهنده شما امکان می‌ دهد قسمت بیشتری از این ناحیه را ببیند.

پروکتوسیگموئیدوسکوپی (سیگموئیدوسکوپی). یک لوله انعطاف پذیر با یک نور و یک دوربین کوچک در مقعد قرار می گیرد. این به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما اجازه می دهد تا به ناحیه داخل رکتوم دید کاملی داشته باشد.

عکس برداری: همچنین ممکن است MRI، سی تی اسکن یا سونوگرافی انجام دهید. یکی از این آزمایشات ممکن است برای یافتن محل دقیق آبسه انجام شود.

روش های درمان

روش انتخابی برای درمان آبسه مقعدی به علائم، سن و سلامت عمومی شما بستگی دارد. همچنین به شدت و درجه بندی خود آبسه بستگی دارد. در برخی موارد، ممکن است نیاز به معاینه کامل آنورکتال تحت بیهوشی داشته باشید. این کار برای این است که به پزشک این امکان را داشته باشد تا بهترین درمان را انتخاب کند.

لازم به ذکر است که این بیماری در صورت عدم درمان خطرناک می باشد. همچنین روش های درمان ممکن است شامل موارد زیر باشند:

درمان با لیزر: یکی از روشهای نوین برای تخلیه آبسه لیزر درمانی می باشد که چرک داخل آن را به طور کامل از بین می برد.

تخلیه آبسه ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی برشی در پوست نزدیک مقعد ایجاد می کند تا چرک بتواند تخلیه شود. این فشار را کاهش می دهد و به بافت ها اجازه می دهد بهبود پیدا کنند. این را می توان در مطب ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی انجام داد. اگر آبسه بزرگ یا عمیق دارید، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید و احتمالا تحت بیهوشی عمومی جراحی کنید. اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف است و به راحتی به عفونت مبتلا می شوید نیز، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید.

دارو های بی حسی موضعی. این روش می تواند به کاهش درد کمک کند.

داروی آنتی بیوتیک. در برخی موارد، پزشک شما ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. این دارو عفونت را درمان می کند. اما آنتی بیوتیک ها به تنهایی اغلب مفید نیستند. به همین دلیل است که زهکشی بسیار مهم است.

با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی خود در مورد خطرات، مزایا و عوارض جانبی احتمالی همه درمان ها صحبت کنید.

عوارض احتمالی آبسه مقعدی چیست؟

بسیاری از افراد مبتلا به آبسه مقعدی دچار فیستول می شوند. این یک تونل کوچک است که بین قسمت داخلی مقعد و پوست کنار آن باز می شود. چرک آبسه از این تونل بیرون می زند. فیستول اغلب باید با لیزر یا جراحی رفع شود.

سایر عوارض احتمالی عبارتند از:

درد

عفونت

آبسه عود می کند

تبدیل آبسه مقعدی به فیستول

در برخی از موارد ممکن است آبسه مقعدی به بیماری فیستول تبدیل شود و یا اینکه بدون هیچ نشانه ی قبلی از آبسه فرد به این بیماری مبتلا گردد. فیستول مقعدی را می توانیم اتصال غیر طبیعی میان دو بافت یعنی پوست اطراف مقعد و مقعد (آنوس یا رکتوم) معرفی کنیم.

انواع فیستول به این شرح است:

در صورتی که فیستول از عضله اسفنکتر خارجی بگذرد، از نوع HIGH است.

در صورتی که فیستول مسیر کوتاهی داشته و اسفنکتر خارجی را در برنگیرد از نوع LOW می باشد.

پس از تخلیه آبسه حدود دو هفته زمان نیاز است تا علائم بیماری به طور کامل محو شوند اما در صورتی که دهانه ایجاد شده برای تخلیه ( چه به صورت خود به خودی و چه از طریق جراحی برای تخلیه ) بسته نشود، فیستول مقعدی ایجاد می گردد. این مجرای باعث می شود محتویات روده بزرگ به سطح پوست راه پیدا کرده و موجب عفونت و بروز مجدد آبسه مقعدی شود. بهترین راهکار درمان فیستول مقعدی، لیزر درمانی است.

متاسفانه یکی از معضلات دهه های اخیر آسیبی می باشد که ورزش های سنگین از جمله وزنه برداری، برخی ورزشی های رزمی، سوارکاری و… به بدن و ناحیه نشیمنگاه وارد می کنند. یکی از این بیماری هایی که بر اثر فشار زیاد در ناحیه نشیمنگاه به وجود می آید، فیستول مقعدی می باشد که از دسته بیماریهای عفونی به شمار می رود.

اگر این سوال را دارید که فیستول مقعدی چیست، چگونه به وجود می آید و چه علائمی دارد، با ما همراه باشید.

بیماری فیستول مقعدی چیست؟

فیستول مقعدی یک تونل کوچک است که یک آبسه (حفره عفونی در مقعد) را به یک سوراخ روی پوست اطراف مقعد متصل می کند.

مقعد دهانه خارجی است که مدفوع از طریق آن از بدن خارج می شود. درست در داخل آن که کانال رکتوم نام دارد، تعدادی غده کوچک وجود دارند که مخاط ترشح می کنند. گاهی اوقات، این غدد مسدود می شوند و ممکن است عفونی شده و منجر به آبسه شوند. حدود نیمی از این آبسه ها ممکن است به فیستول تبدیل شوند.

آسیب دیدگی ناحیه نشیمنگاه و مقعد به دلیل ورزش های رزمی

در بیشتر روزهای هفته به مدت 30 دقیقه یا بیشتر می توانید فعالیت بدنی سبک مانند پیاده روی داشته باشید. ورزش حرکات منظم روده را تقویت می کند و جریان خون را در تمام قسمت های بدن شما افزایش می دهد، که می تواند باعث کمک به بهبود وضعیت فیستول شود.

اما از طرفی همانطور که گفتیم، ورزش های سنگین که به خصوص در آنها احتمال وارد شدن فشار یا ضربه مقعد وجود دارد، مانند انواع ورزش های رزمی، کشتی، سوارکاری و… می توانند باعث ایجاد آبسه در ناحیه نشیمنگاه شده که به دنبال آبسه فیستول بوجود می آید.

آیا ورزشهای سنگین باعث ایجاد بواسیر یا هموروئید می شوند؟

پاسخ به این سوال قطعا مثبت است! چون همانطور که گفتیم، بسیاری از کارهایی که باعث فشار به مقعد می شوند، احتمال ابتلا به بیماریهای نشیمنگاهی را افزایش می دهند. که بیماری بواسیر یا هموروئید یکی از همین بیماری ها می باشد.

سایر علت های فیستول مقعدی

دلیل اصلی فیستول مقعدی گرفتگی غدد مقعد و تشکیل آبسه در آنها است. سایر شرایط بسیار کمتر رایج هستند که می توانند باعث ایجاد فیستول مقعدی شوند و شامل موارد زیر هستند:

• بیماری کرون (یکی از بیماریهای التهابی روده)
• پرتو درمانی (به منظور درمان سرطان)
• وارد شدن ضربه
• بیماری های منتقله از راه جنسی
• بیماری سل
• دیورتیکولیت (بیماری که در آن کیست هایی کوچک در روده بزرگ ایجاد شده و ملتهب می شوند)
• سرطان

علائم و نشانه های بیماری

درد آنورکتال، تورم، سلولیت پری آنال (قرمزی پوست) و تب شایع ترین علائم و نشانه های فیستول هستند. گاهی اوقات، خونریزی مقعدی یا علائم ادراری، مانند مشکل در شروع جریان ادرار یا ادرار دردناک، ممکن است وجود داشته باشد.

بیماران مبتلا به فیستول معمولاً سابقه آبسه مقعدی دارند که قبلاً تخلیه شده است. درد آنورکتال، ترشح از پوست پری آنال، تحریک پوست پری آنال و گاهی خونریزی مقعدی می تواند نشانه های فیستول در آنورکتال باشد.

ورزش های رسمی و فیستول مقعدی

آیا می دانید بیماری فیستول مقعدی چقدر جدی است؟ این عارضه می تواند باعث ناراحتی زیادی شود و در صورت عدم درمان ممکن است عوارض جدی ایجاد کند. برخی از فیستول ها می توانند باعث عفونت باکتریایی شوند که ممکن است منجر به بیماری سپسیس شود. این عارضه (سپسیس) وضعیت خطرناکی که می تواند منجر به فشار خون پایین، آسیب اندام ها یا حتی مرگ شود.

در نتیجه اگر هر لحظه احساس کردید که به بیماری فیستول مبتلا شدید، باید سریعا برای درمان آن اقدام کنید.

فیستول مقعدی چیست؟

فیستول به عنوان اتصال غیر طبیعی در دو عضو بدن (مانند راست روده و واژن) یا به عنوان اتصال یک عضو به سطح پوست (مانند راست روده به باسن) تعریف می شود.

یکی از راه هایی که ممکن است فیستول مقعدی ایجاد شود، وجود آبسه است. که یک کانال چرک آلود در بدن می باشد. آبسه ممکن است دائماً با ترشحات بدن مانند مدفوع یا ادرار پر شود که از بهبودی آن جلوگیری می کند. در نهایت به پوست، حفره دیگر بدن یا اندامی نفوذ کرده و فیستول ایجاد می کند.

احتمال ایجاد فیستول در بیماری کرون بیشتر از کولیت اولسراتیو است. تا 50 درصد از افراد مبتلا به بیماری کرون طی 20 سال پس از تشخیص دچار فیستول می شوند. فیستول ها معمولاً با جراحی یا با مراقبت از زخم درمان می شوند.

برای درمان فیستول باید چکار کرد؟

درمان فیستول بسته به محل آنها و شدت علائم متفاوت است. برخی رژیم های غذایی می توانند شدت نشانه های فیستول در یک فرد را به حداقل برسانند ولی هیچگاه آنها را برای همیشه درمان نمی کنند.

به طور کلی می توانیم بگوییم روشهای درمان در دسته های زیر قرار می گیرند:

درمان پزشکی

درمان فیستول مقعدی با جراحی از روش هایی است که سالها برای درمان این بیماری توسط پزشکان انتخاب می شد و در حال حاضر هم با وجود روش های ایمن تری مانند لیزر درمانی همچنان این خط درمانی پابرجاست. برای انجام عمل جراحی فیستول از تکنیک های متعددی استفاده می شود. هر تکنیک و روش مختص نوع خاصی از بیماری است که بنا به تشخیص و صلاحدید پزشک شما انتخاب خواهد شد. این تکنیک ها به شرح زیر است:

• فیستولوتومی : این روش که در بیش از 90 درصد موارد بیماری کاربرد دارد و با ایجاد یک برش باز طولی تمامی قسمت هایی که در اثر فیستول مقعدی تخریب شده اند به طور کامل تخلیه می شود.
• فلپ ادونس منت : روش فلپ که مختص موارد بسیار خاص و وخیم است مانند افرادی که در خطر بی اختیاری مدفوع قرار دارند. در این روش با بریدن قسمت هایی از پوست رکتوم یا مقعد اقدام به ترمیم بافت های آسیب دیده می نمایند.
• پلاگین بیولوژیکی : روش پلاگین که با استفاده از بافت انسانی ( مخاط روده ی انسان ) پلاگین مخروطی شکلی ساخته می شود که آن را توسط بخیه به سر داخلی مجرای فیستول متصل میکنند و از گسترش آن جلوگیری می نمایند.
• استن : این روش از قدیمی ترین تکنیک های جراحی فیستول است. در این روش با قرار دادن یک نخ بخیه برای مدت 6 الی 12 هفته درون فیستول مقعدی قرار می دهند تا چرک و عفونت داخل آن تخلیه شود.

از بین بردن بیماری فیستول با روش های پزشکی دیگر غیر قابل درمان نبوده و کامل می توان آن را به طور موثر درمان کرد.

درمان خانگی

درمان گیاهی فیستول شاید از بحث برانگیزترین موضوعات پیرامون این بیماری باشد. این بیماری با تخریب بافت ها و عفونت فراوانی همراه است که در صورت عدم درمان مناسب و رسیدگی های پزشکی می توان به شدت عفونی و دردناک شود. از این رو توصیه ی ما برای درمان فیستول فقط خط درمان های پزشکی است.

درمان گیاهی صرفا می تواند در این میان جنبه ی حمایتی و تکمیلی را دارا باشد و با کاهش علائم و نشانه ها همه چیز را موقتا آرام جلوه دهد در حالی که با تاخیر انداختن روند درمان، فیستول مقعدی گسترش می یابد و شرایط وخیم تری را برای بیمار ایجاد می کند.

در کتب طب سنتی به خواص درمانی مواردی از قبیل عسل، پونه ی کوهی، سرکه ی سیب، سیر و روغن درخت چای برای کاهش علائم و نشانه های فیستول مقعدی اشاراتی شده است.

علت

در ناحیه‌ی مقعد غدد متعددی وجود دارند که در حالت عادی ترشحات خود را به درون کانال مقعدی می‌ریزند. در صورتی که مسیر خروجی یکی از این غدد مسدود شود منجر به ایجاد چرک و عفونت می‌گردد که در نهایت با تجمع آن از طریق کانالی باریک به سطح پوست می‌رسد. همان طور که در عکس فیستول مقعدی مشاهده می‌کنید این کانال باریک کاملا مشخص است. این یک نمای کلی از فیستول بود.

پزشکان برای دلایل ایجاد کننده‌ی فیستول مقعدی تئوری های زیر را در نظر می‌گیرند:

• آبسه‌ی مقعدی که با تخریب بافت ها و عفونت گسترده‌ای در سطح بدن می‌تواند ظاهر شود.
• بیماری کرون روده که ناشی از التهابات دیواره‌ی روده‌ی بزرگ به وجود می‌آید.
• دیورتیکولیت روده که ناشی از التهاب و تورم کیسه هایی کوچک در دیواره‌ی روده‌ی بزرگ است.
• عوارض ناشی از انجام عمل جراحی در اطراف ناحیه‌ی مقعد می‌تواند ریسک ایجاد فیستول مقعدی را افزایش دهد.
• هیدرآدنیت چرکی که یک بیماری مزمن پوستی است و با عفونت و آبسه های مکرر در نقاط مختلف پوست بدن از جمله مقعد رخ می‌دهد.
• ابتلا به بیماری های آمیزشی مانند سیفلیس و کلامیدیا
• بیماری سل علاوه بر ریه ها می‌تواند در راست روده هم رخ دهد و به دنبال آن فیستول ایجاد شود.
• زایمان طبیعی سخت یکی از عوامل به وجود آورنده‌ی فیستول شناخته شده است.
• بیماری ایدز که توانایی سیستم ایمنی بدن را به شدت کاهش می‌دهد.
• سرطان راست روده یا ایجاد تومورهای متعدد در انتهای روده بزرگ خطر ابتلا به فیستول را افزایش می‌دهد.
• ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن
• عفونت روده ها
• ضربه و تروما به ناحیه‌ی مقعد و پارگی آن

بیماری فیستول در زنان

این بیماری در زنان می تواند در هر قسمتی از بدن ایجاد شود ولی بیشترین محل تشکیل آن بین مثانه و واژن است که به فیستول وزیکو واژینال معروف است. گاهی اوقات این عارضه هیچ دردی به همراه ندارد ولی می تواند به مرور زمان مشکلات جدی ایجاد کند. از جمله می تواند موجب بی اختیاری ادرار شده یا نشت عفونت از مثانه و مدفوع را به واژن به همراه داشته باشد. همچنین ، احتمال آلودگی و زخم شدن ناحیه تناسلی را افزایش داده باعث می شود فرد هنگام مقاربت درد داشته باشد.

بیماری فیستول در مردان

این بیماری هم در مردان هم در زنان دارای انواع مختلفی است که در ادامه آنها را ذکر کردیم. علت ایجاد فیستول در مردان هم اکثرا همان آبسه می باشد. از علائم آن می توان به وجود سوراخی روی باسن و ترشحاتش اشاره کرد.

علائم و نشانه های بیماری

فیستول مقعدی با توجه به اینکه در کدام ناحیه از مقعد به سطح پوست رسیده و چه مدت زمانی از ایجاد آن می‌گذرد می‌تواند علائم و نشانه های گوناگونی را در بدن افراد از خود به جای بگذارد.

بارز ترین نشانه آن وجود سوراخی ملتهب در اطراف مقعد است که اصولا شما قادر به دیدن آن نیستید.

از مهم ترین علائم فیستول مقعدی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• التهاب پوست اطراف مقعد که ناشی از عفونت و تخریب بافت های اطراف ناحیه‌ی مقعد و خروج ترشحات چرک آلود است.
• خروج ترشحات بدبو از محل فیستول که ناشی از ترشحات بد بوی مدفوع و چرک است.
• درد که با ریتم ثابت و یا ضربان دار همراه با احساس سوزش به هنگام نشستن، حرکت کردن، اجابت مزاج و سرفه در مقعد و اطراف آن حس می‌شود.
• وجود آبسه های مکرر و دائمی در اطراف مقعد
• بی اختیاری در کنترل مدفوع و گاز روده
• تورم و قرمزی اطراف ناحیه‌ی مقعد که ناشی از تجمع چرک و عفونت است.
• تب که ناشی از گسترش عفونت در بدن است.
• مشاهده‌ی سوراخ فیستول در پوست اطراف ناحیه‌ی مقعد

قسمت هایی از بدن که بنا به دلایل مختلف مستعد ابتلا به سرطان هستند، می توانند توسط عوامل دیگری تحریک شوند. همچنین یکی از عوامل تحریک کننده برای ابتلا به سرطان مقعد؛ فیستول مقعدی می باشد که یکی از بیماری های دردناک نشیمنگاهی است. این عارضه در صورت عدم درمان می تواند پیامدهای خطرناکی را به بار آورد که یکی از آنها سرطان مقعد است.

هر کدام این بیماری ها دارای علائم خاص مربوط به خود می باشند که در ادامه آنها را بررسی خواهیم کرد؛

بیماری فیستول مقعدی چیست؟

فیستول رکتوم یک گذرگاه کوچک و عفونی است که می تواند بین انتهای روده (کانال مقعد) و پوست اطراف مقعد ایجاد شود. به این بیماری فیستول مقعدی نیز گفته می شود. بیماری فیستول چه از نوع واژن یا مقعد؛ هیچگاه به خودی درمان پیدا نمی کند و حتما باید افراد در صورت ابتلا به این عارضه سریعا باید به یک جراح عمومی یا آنورکتال مراجعه کنند.

همچنین به نقل از کلینیک زارعی ؛ فیستول در اثر ایجاد اتصال غیرطبیعی میان بافت های گوناگون ناحیه‌ی مقعد رخ می‌دهد و به شکل مجرایی بسیار باریک از انتهای راست روده به سطح پوست می‌رسد.

علت و دلایل

اگر یکی از غدد کوچکی که درست در داخل مقعد قرار دارند مسدود شود، آبسه عفونی ایجاد می شود. این آبسه احتمالاً نیاز به تخلیه و جراحی دارد. اما پس از تخلیه آبسه، توده باقی مانده حاصل از جراحی می تواند به فیستول تبدیل شود که غده مقعدی عفونی را به سوراخی روی پوست نزدیک دریچه رکتوم متصل می کند.

فیستول رکتال ممکن است هر شخصی با هر سنی را درگیر کند، اگرچه ممکن است در صورت داشتن موارد زیر، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری باشید:

• بیماری کرون روده که ناشی از التهابات دیواره‌ی روده‌ی بزرگ به وجود می‌آید.
• دیورتیکولیت روده که ناشی از التهاب و تورم کیسه هایی کوچک در دیواره‌ی روده‌ی بزرگ است.
• عوارض ناشی از انجام عمل جراحی در اطراف ناحیه‌ی مقعد می‌تواند ریسک ایجاد فیستول مقعدی را افزایش دهد.
• هیدرآدنیت چرکی که یک بیماری مزمن پوستی است و با عفونت و آبسه های مکرر در نقاط مختلف پوست بدن از جمله مقعد رخ می‌دهد.
• ابتلا به بیماری های آمیزشی مانند سیفلیس و کلامیدیا
• بیماری سل علاوه بر ریه ها می‌تواند در راست روده هم رخ دهد و به دنبال آن فیستول ایجاد شود.
• زایمان طبیعی سخت یکی از عوامل به وجود آورنده‌ی فیستول شناخته شده است.
• بیماری ایدز که توانایی سیستم ایمنی بدن را به شدت کاهش می‌دهد.
• سرطان راست روده یا ایجاد تومورهای متعدد در انتهای روده بزرگ خطر ابتلا به فیستول را افزایش می‌دهد.
• ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن
• عفونت روده ها
• ضربه و تروما به ناحیه‌ی مقعد و پارگی آن

سرطان مقعد یا رکتوم چیست؟

سرطان آنال، رکتال یا مقعد یک نوع سرطان غیر معمول است که در کانال رکتوم ایجاد می شود. کانال رکتوم لوله کوتاهی در انتهای راست روده است که مدفوع از طریق آن از بدن شما خارج می شود.

سرطان مقعد می تواند علائم و نشانه هایی مانند خونریزی مقعدی و درد را ایجاد کند.

اکثر افراد مبتلا به این سرطان با ترکیبی از شیمی درمانی و پرتو درمانی درمان می شوند. اگرچه ترکیب این روشهای درمانی شانس درمان را افزایش می دهد، اما عوارض جانبی خود را نیز دارند.

خواندن مطلب کامل سرطان مقعد و فیستول https://b2n.ir/j80392

از آنجا که طی درمان با لیزر پوست حساس مقعد کمتر تحریک شده و اذیت نمی شود، این روش درمانی مزیت های دیگری نیز دارد. از جمله:

• لیزر درمانی تنها روش قطعی است و زمانی که پزشک از اشعه لیزر برای درمان استفاده می کند، نیازی به روشهای دیگر نیست.
• این روش بدون هیچ گونه خونریزی و درد انجام می شود زیرا به جوش دادن عروق خونی می پردازد.
• در درمان با لیزر احتمال ابتلا فرد به تنگی دریچه مقعد وجود ندارد.
• این روش درمانی محدودیت سنی نداشته و برای تمام گروه های سنی قابل انجام است.
• پس از درمان با لیزر فرد نیازی به پانسمان ندارد.
• این روش بر خلاف روشهای درمانی دیگر به صورت سرپایی در کلینیک پزشک و کمتر از نیم ساعت انجام می شود.

مراقبت بعد از عمل جراحی فیستول مقعد

پس از اتمام جراحی فیستول مقعد و به هوش آمدن بیمار، در اکثر موارد فرد قادر به حرکت، خوردن و نوشیدن بلافاصله پس از هوشیاری خواهد بود و حتی می‌تواند در همان روز ترخیص شود و به منزل باز گردد. اما ممکن است در اعمال جراحی پیچیده نیاز به بستری طولانی‌تر در بیمارستان باشد. در هر صورت ترخیص بیمار به معنی نادیده گرفتن عمل جراحی نیست و فرد باید در منزل تا بهبود نسبی زخم ناشی از جراحی استراحت کند و به توصیه‌های پزشک خود عمل کند. اقدامات مراقبتی و حمایتی پس از جراحی فیستول مقعد شامل:

• مصرف داروی ضد درد: بسیاری از افراد پس از عمل جراحی تمایل و نیاز به استفاده از مسکن برای تسکین درد خود دارند که باید با دوز و فاصله‌ی زمانی تجویز شده توسط پزشک خود مصرف نمایند؛
• مصرف آنتی‌بیوتیک در صورت لزوم: در افراد سالمی که نشانه‌‌ای از تب و عفونت ندارند، نیازی به تجویز آنتی‌بیوتیک پس از جراحی نیست. اما آنتی‌بیوتیک ممکن است برای برخی از افراد، از جمله افراد مبتلا به دیابت یا اختلال ایمنی بدن به عنوان پیشگیری تجویز شود؛
• تعویض پانسمان: پانسمان ناحیه نیاز به تعویض هر چند روز یک بار دارد که بهتر است فرد برای انجام آن در بیمارستان آموزش ببیند و یا توسط یک پرستار انجام شود. زخم ناحیه طی شش هفته بهبود می‌یابد؛
• رژیم غذایی ملین: در دوره‌ی کمون پس از جراحی فرد موظف به رعایت رژیم غذایی پر فیبر و ملین است تا از ابتلا به یبوست جلوگیری کند؛
• حمام نشسته‌ی آب گرم: حمام نشسته‌آب گرم به مدت ۱۵ دقیقه سه بار در روز نیز طی یک هفته پس از عمل جراحی فیستول به سرعت بهبودی زخم کمک می‌کند؛
• پرهیز از نشستن روی زخم: گاهی گذاشتن یک بالش در زیر باسن هنگام نشستن به کاهش فشار روی زخم کمک می‌کند؛
• ویزیت پیگیری: برای پیگیری روند درمانی در موعد تعیین شده باید به پزشک معالج مراجعه شود. البته در صورت وجود عارضه یا مشکلی نباید تا ویزیت پیگیری صبر کرد و هر چه زودتر پزشک را از مشکل خود مطلع نمود.

عارضه‌های احتمالی بعد از عمل جراحی فیستول مقعد که در صورت بروز نیاز به پیگیری دارد شامل:

• خونریزی شدید
• تورم، ترشح یا درد افزایش یافته
• حرارت ۳۸ درجه‌ی بدن یا بالاتر
• تهوع
• یبوست
• مشکل در دفع ادرار
• بی‌اختیاری مقعدی
• عفونت

مشاهده مطلب کامل در روبکا

فیستول مقعدی یکی از بیماریهای نشیمنگاهی است که در صورت عدم درمان می تواند بسیار خطرناک و دردناک باشد. این بیماری با علائمی مانند ایجاد سوراخی کوچک روی باسن یا چرک و خونریزی همراه است که به مرور زمان نشستن، ایستادن و کارهای روزمره را برای بیمار بسیار سخت می کند.

تا به امروز روشهای زیادی برای از بین بردن و درمان فیستول مقعدی معرفی شده اند که درمان به روش جراحی یا درمان فیستول با لیزر نیز جزئی از آنها می باشند. ولی سوال اصلی اینجاست که آیا جراحی تنها روش درمان فیستول مقعدی است؟

پیشنهاد میکنیم برای پاسخ به این سوال و آگاهی از انواع راه های درمان فیستول با ما همراه باشید.

فیستول مقعدی چیست؟

فیستول به یک مسیر یا کانال گفته می شود که دو قسمت از اجزا داخلی بدن را به همدیگر وصل می کند و باعث ایجاد اختلال در انجام وظیفه درست هر دو عضو می شود. حال اگر این اتفاق در مقعد بیفتد و دریچه مقعد یا کانال رکتوم را به اعضا مجاور خود وصل کند، به آن فیستول مقعدی می گویند.

دلیل ابتلا به فیستول

فیستول مقعدی شرایطی است که اغلب پس از تخلیه آبسه مقعدی در آن محل ایجاد می شود. فیستول همچنین می تواند با بیماری های خاصی مانند کرون اتفاق بیفتد. یا ممکن است بعد از پرتودرمانی برای سرطان اتفاق بیفتد. آسیب به مجرای مقعد و جراحی نیز از عواملی هستند که می توانند باعث ایجاد فیستول شوند.

آیا فیستول خطرناک است؟

فیستول یکی از بیماری هایی بوده که در صورت انجام نکات پیشگیری به آن مبتلا نمی شوید و اگر متوجه شدید که به این عارضه مبتلا شدید، باید سریعا به پزشک مراجعه کرده و برای درمان اقدام کنید. در صورتی که بیماری در زمان مناسب درمان شود، خطری برای بیمار ندارد ولی اگر زمان درمان به تعویق انداخته شود، ممکن است عفونت به طور گسترده در پخش شده و دیگر اعضا را درگیر کند.

فیستول ارثی است یا مسری؟

هیچ کدام! در بیشتر موارد افراد به دلیل داشتن سبک غلط زندگی به این عارضه مبتلا می شوند و وراثت به فیستول مقعدی ربطی ندارد. به طور مثال در نظر بگیرید ممکن است یک نفر در کل خانواده به فیستول مبتلا شود که در دوران بارداری هم به سر می برد. فرزند این شخص به این بیماری مبتلا نخواهد شد و شانس ابتلا به طور ارثی صفر است.

درباره مسری بودن بیماری هم باید عرض کنیم که از فرد بیمار به افراد سالم انتقال پیدا نمی کند و مسری نیست.

تشخیص

اگر علائمی داشته باشید که شبیه فیستول مقعدی به نظر برسد، پزشک ممکن است شما را به متخصص بیماری های روده بزرگ و راست روده ارجاع دهد. متخصص در مورد علائم و سابقه پزشکی بیمار سوالاتی می پرسد.

سپس از بیمار می خواهد تا برای معاینه آماده شود. در طول معاینه فیزیکی، پزشک به دنبال دریچه فیستول در نزدیکی دهانه مقعد می گردد. همچنین ممکن است بر روی ناحیه کمی فشار وارد کند تا ببیند آیا درد دارد و آیا چرک بیرون می آید. گاهی اوقات ، برای روشهای تشخیص دقیق تر ممکن است نیاز به بیهوشی داشته باشید تا پزشک به درستی بتواند تمام قسمت های مشکوک مقعد را بررسی کند. این روشها تشخیص شامل:

• پروب یا کاوشگر فیستول: این یک وسیله بلند و باریک بوده که از طریق دهانه بیرونی فیستول به داخل هدایت می شود. در این حین ممکن است یک رنگ مخصوص به داخل کانال چرکی تزریق شود تا مشخص شود فیستول در کجا باز شده است.
• آنوسکوپ: یک وسیله است که برای مشاهده داخل کانال مقعد استفاده می شود.
• آزمایشات تصویربرداری: این موارد ممکن است شامل سونوگرافی باشد که با استفاده از امواج صوتی تصویری از ناحیه مقعد ایجاد می کند. یا ممکن است شامل MRI باشد که با استفاده از آهنرباهای مخصوص و رایانه از آن قسمت عکس می گیرد.

ادامه مطلب در https://magrooz.ir/anal-fistula/

کیست مویی که از آن در پزشکی با عناوین کیست پیلونیدال (pilonidal) و سینوس پیلونیدال نام برده می شود، نوعی کیست غیر طبیعی و شامل موهای زائد یا پوست های مرده بدن می باشد که معمولا در پایین ستون فقرات و ابتدای شکاف باسن افراد ایجاد می شود. این بیماری در واقع نوعی از عفونت‌های پوستی به شمار می رود.

کیست پیلونیدال مانند شقاق(فیشر مقعدی) ، بواسیر(هموروئید)، زگیل تناسلی و فیستول جزئی از بیماری های نشیمنگاهی به شمار می آید.

برای اطلاع از توضیحات بیماریهای بالا به سایت http://laserhemoroid.ir/ مراجعه کنید.

علائم کیست مویی و عوارض ناشی از عدم درمان آن

هنگامی که کیست مویی فرد به موقع درمان شده و توسط روش های گوناگون آلوده شود ، این کیست پیلونیدال pilonidal به یک توده متورم یا همان آبسه تبدیل می شود. علائم و نشانه های کیست مویی آلوده عبارتند از:

1. درد در ناحیه متورم
2. قرمزی پوست
3. خروج چرک یا خون از شکاف پوست
4. بوی ناخوشایند به دلیل وجود چرک

دلیل بوجود آمدن کیست مویی چیست؟

متاسفانه در حال حاضر علت دقیق پیدایش کیست های پیلونیدال مشخص نیست. اما به نظر می رسد بیشتر کیست های پیلونیدال ناشی از موهایی هستند که ریشه ی بسیار ضعیفی دارند که به داخل پوست نفوذ می کنند.

اصطکاک و فشار طولانی مدت (مانند نشستن زیاد)، استفاده دائم از لباس های تنگ و دوچرخه سواری بیش از حد معمول از دلایل قطعی و محرکی می باشند که موها را تحریک میکند تا به جای سطح پوست، داخل آن رشد کنند. در نتیجه یک توده کیست مویی به عنوان یک ماده خارجی پر از موهای زائد در آن محل جمع می شود.

بنا به دلایل ذکر شده کسانی که دارای شغل هایی مانند رانندگی تاکسی، کامیون یا اتوبوس که روزانه مدت زیادی را می نشینند و آرایشگری به دلیل سرپا ایستادن زیاد دچار این عارضه می شوند.

عواملی که در رشد سریع کیست مویی موثر هستند چیست؟

برخی از عوامل می توانند نسبت ابتلا پوست بدن را به کیست مویی (پیلونیدال) افزایش دهند ، مانند:

1. درصد ابتلا در مردان از زنان بیشتر است
2. عوامل هورمونی دوران جوانی (آزمایشات نشان داده اند که کیست پیلونیدال در افراد 20 سال بیشتر از دیگر سن ها دیده می شود). زیرا در این بازه سنی نوعی از هورمون رشد در بدن فرد ترشح می شود که باعث پیش آمدن سینوس پیلونیدال می شود.
3. چاقی مفرط و افزایش وزن مزمن
4. سبک زندگی بدون ورزش های روزانه یا پیاده روی در روز
5. شغل هایی که به نشستن طولانی مدت احتیاج دارند(موارد ذکر شده در بالا)
6. پرمویی بدن فرد
7. یکی از اصلی ترین عوامل داشتن موهایی با تارهای سفت و درشت می باشد. زیرا در افرادی که واجد این ویژگی هستند، گاهی مو به دلیل ضخامت و کلفتی راهی به بیرون پوست پیدا نمیکند. به همین دلیل داخل آن رشد می کند و باعث ایجاد توده ای به نام کیست پیلونیدال می شود.

کیست مویی چند نوع دارد؟

طبق تحقیقات پزشکی می توان بیماری سینوس پیلونیدال را به دو دسته حاد و مزمن تقسیم کرد.

در حالت حاد، فرد علائمی خاصی ندارد و فقط با لمس ناحیه به وجود توده ای پی میبرد که به صورت برجسته پایین کمر او قرار دارد.

اما در حالت مزمن فرد به مرور زمان به دلیل خروج چرک و شاخه ای از مو از بدنش دچار تب و لزر می شود.

لازم به ذکر است که در هر دو مورد باید به پزشک مربوطه جهت درمان قطعی و از بین بردن کیست مویی مراجعه کنید.

چه زمانی برای درمان سینوس پیلونیدال باید به دکتر مراجعه کرد؟

برای پاسخ به این سوال می توان گفت درمان دارویی کیست مویی شامل استفاده از آنتی بیوتیک ها ، کمپرس داغ و درمان موضعی با کرم های دفع کننده می باشد. در موارد شدیدتر نیاز به مکش چرک داخل کیست و برش کیست مویی جهت خارج کردن توده را برای تسریع در بهبودی دارد. کیست پیلونیدال اغلب مانند سایر جوش ها ، با آنتی بیوتیک ها به صورت قطعی درمان نمی شود.

پس در صورت بروز هر کدام از علائم ذکر شده ، با پزشک تماس بگیرید. جهت درمان قطعی کیست مویی خود با پزشک متخصص مشورت کنید. زیرا وی بهترین راهکار ها را برای درمان به شما ارائه می دهد.

سوالات پزشک جهت شروع روند قطعی درمان

پزشک شما می تواند با معاینه فیزیکی و با طرح سوالاتی در مورد کیست ، بهترین راه درمان کیست مویی را تشخیص دهد. سوالات احتمالی پزشک:

• چه زمانی برای اولین بار علائم را احساس کردید؟
• آیا قبلاً این مشکل را داشتید؟
• تب دارید؟
• چه داروها یا مکمل هایی مصرف می کنید؟

گریزی به روش های درمان کیست مویی

همانطور که پیشتر گفتیم، آنتی بیوتیک ها کیست پیلونیدال را بطور قطعی درمان نمی کنن اما پزشکان بهترین روش درمان را به شما پیشنهاد می دهند. در اینجا چند نوع را آوردیم:

عمل کیست مویی با روش جراحی باز

اگر برای بار اول دچار کیست مویی شدید ممکن است که پزشک این روش را پیشنهاد کند. طی عمل کیست مویی پزشک برشی در کیست ایجاد می کند و آن را تخلیه می کند. از معایب این روش می توان این را گفت که زخم تا زمان بهبودی کامل باز می ماند و معمولا این زمان 3 هفته طول می کشد که شما مرتبا باید آن را ضد عفونی کرده و گاز استریل روی زخم را عوض کنید. جراحی کیست پیلونیدال تحت بی حسی موضعی انجام می شود.

روش کیسه سازی کیست یا Marsupialization

در این روش ، پزشک پس از برش کیست مویی و تخلیه کامل چرک و موهای زائد، لبه های پوست را به بیرون بر گردانده و بخیه می زند. از مزیت های این روش نسبت به جراحی می توان به مورد باز نماندن زخم به مدت طولانی اشاره کرد.

روش کیسه سازی نیز تحت بی حسی موضعی انجام می شود و زمان لازم برای بهبودی کامل 6 هفته است.

درمان کیست مویی با لیزر (پیلونیدوتومی)

به جرات میتوان گفت که درمان سینوس پیلونیدال با لیزر قطعی ترین روش درمان می باشد. زیرا بدون نیاز به برش کامل، اشعه لیزر به ریشه کیست مویی نفوذ کرده و آن را از بین می برد. در نتیجه دیگر نیازی به وجود زخم و استراحت طولانی مدت نیست.

طبق آمار کلیه بیماران مبتلا به سینوس پیلونیدال روش پیلونیدوتومی را روشی موثر دانستند. به علاوه چون به وقت، هزینه و طول درمان هم اهمیت می دادند، باعث شد تا این روش را جایگزین روش های دیگر کنند.