پزشکی و سلامت

قسمت هایی از بدن که بنا به دلایل مختلف مستعد ابتلا به سرطان هستند، می توانند توسط عوامل دیگری تحریک شوند. همچنین یکی از عوامل تحریک کننده برای ابتلا به سرطان مقعد؛ فیستول مقعدی می باشد که یکی از بیماری های دردناک نشیمنگاهی است. این عارضه در صورت عدم درمان می تواند پیامدهای خطرناکی را به بار آورد که یکی از آنها سرطان مقعد است.

هر کدام این بیماری ها دارای علائم خاص مربوط به خود می باشند که در ادامه آنها را بررسی خواهیم کرد؛

بیماری فیستول مقعدی چیست؟

فیستول رکتوم یک گذرگاه کوچک و عفونی است که می تواند بین انتهای روده (کانال مقعد) و پوست اطراف مقعد ایجاد شود. به این بیماری فیستول مقعدی نیز گفته می شود. بیماری فیستول چه از نوع واژن یا مقعد؛ هیچگاه به خودی درمان پیدا نمی کند و حتما باید افراد در صورت ابتلا به این عارضه سریعا باید به یک جراح عمومی یا آنورکتال مراجعه کنند.

همچنین به نقل از کلینیک زارعی ؛ فیستول در اثر ایجاد اتصال غیرطبیعی میان بافت های گوناگون ناحیه‌ی مقعد رخ می‌دهد و به شکل مجرایی بسیار باریک از انتهای راست روده به سطح پوست می‌رسد.

علت و دلایل

اگر یکی از غدد کوچکی که درست در داخل مقعد قرار دارند مسدود شود، آبسه عفونی ایجاد می شود. این آبسه احتمالاً نیاز به تخلیه و جراحی دارد. اما پس از تخلیه آبسه، توده باقی مانده حاصل از جراحی می تواند به فیستول تبدیل شود که غده مقعدی عفونی را به سوراخی روی پوست نزدیک دریچه رکتوم متصل می کند.

فیستول رکتال ممکن است هر شخصی با هر سنی را درگیر کند، اگرچه ممکن است در صورت داشتن موارد زیر، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری باشید:

• بیماری کرون روده که ناشی از التهابات دیواره‌ی روده‌ی بزرگ به وجود می‌آید.
• دیورتیکولیت روده که ناشی از التهاب و تورم کیسه هایی کوچک در دیواره‌ی روده‌ی بزرگ است.
• عوارض ناشی از انجام عمل جراحی در اطراف ناحیه‌ی مقعد می‌تواند ریسک ایجاد فیستول مقعدی را افزایش دهد.
• هیدرآدنیت چرکی که یک بیماری مزمن پوستی است و با عفونت و آبسه های مکرر در نقاط مختلف پوست بدن از جمله مقعد رخ می‌دهد.
• ابتلا به بیماری های آمیزشی مانند سیفلیس و کلامیدیا
• بیماری سل علاوه بر ریه ها می‌تواند در راست روده هم رخ دهد و به دنبال آن فیستول ایجاد شود.
• زایمان طبیعی سخت یکی از عوامل به وجود آورنده‌ی فیستول شناخته شده است.
• بیماری ایدز که توانایی سیستم ایمنی بدن را به شدت کاهش می‌دهد.
• سرطان راست روده یا ایجاد تومورهای متعدد در انتهای روده بزرگ خطر ابتلا به فیستول را افزایش می‌دهد.
• ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن
• عفونت روده ها
• ضربه و تروما به ناحیه‌ی مقعد و پارگی آن

سرطان مقعد یا رکتوم چیست؟

سرطان آنال، رکتال یا مقعد یک نوع سرطان غیر معمول است که در کانال رکتوم ایجاد می شود. کانال رکتوم لوله کوتاهی در انتهای راست روده است که مدفوع از طریق آن از بدن شما خارج می شود.

سرطان مقعد می تواند علائم و نشانه هایی مانند خونریزی مقعدی و درد را ایجاد کند.

اکثر افراد مبتلا به این سرطان با ترکیبی از شیمی درمانی و پرتو درمانی درمان می شوند. اگرچه ترکیب این روشهای درمانی شانس درمان را افزایش می دهد، اما عوارض جانبی خود را نیز دارند.

خواندن مطلب کامل سرطان مقعد و فیستول https://b2n.ir/j80392

کیست پیلونیدال توده ای است که در امتداد استخوان دنبالچه در یا نزدیک شکاف باسن و به ندرت در سایر نقاط بدن ایجاد می شود. علائم و نشانه های آن شامل درد در قسمت تحتانی ستون فقرات، قرمزی پوست، احساس گرم شدن کمر و تورم همراه با تخلیه چرک است.

کیست پیلونیدال یک بیماری شایع است و به نقل از ویکی پدیا فارسی؛ بیشترین رده سنی ابتلا به کیست مویی بین ۱۶ تا ۲۶ بوده و سالانه از نظر آماری از هر ۱۰۰ هزار نفر ۲۶ نفر به این بیماری مبتلا می‌شوند. این بیماری در جنگ جهانی دوم به نام بیماری رانندگان جیپ معروف بود.

در نتیجه زمانی که به این عارضه مبتلا می شوید، ممکن است درد زیادی را در انتها ستون فقرات خود زمان نشستن و بلند شدن حس کنید.

کیست یا سینوس مویی کمر چیست؟

شاید شما هم از خود بپرسید که کیست مویی یا سینوس پیلونیدال چیست؟ کیست مویی که نام دیگر آن سینوس پیلونیدال است، یک کیسه گرد و متشکل از بافت بوده که با مایعی لزج، مو و چرک پر شده است. این نوع توده رایج در چین باسن قرار دارد و معمولاً به دلیل عفونت پوستی ایجاد می شود. کیست پیلونیدال یک بیماری شایع بوده و سالانه بیش از تعداد بسیار زیادی از زنان و مردان را درگیر می کند. که متاسفانه بسیاری از آنها از بیان بیماری خود خجالت می کشند.

کیست پیلونیدال می تواند باعث درد شدید شود و نیاز به درمان دارد. همچنین ممکن است یک مشکل حاد بوده و در صورت عدم درمان حالت مزمن پیدا کند.

چه کسانی در معرض ابتلا به کیست مویی هستند؟

درگیر شدن به بیماری کیست مویی برای همه ممکن است، اما برخی افراد در معرض خطر بیشتری هستند:

• مردان (مردان سه تا چهار برابر بیشتر از زنان در معرض ابتلا به کیست پیلونیدال هستند زیرا موهای بدن آنها ضخیم تر از زنان است)
• افراد بین سن بلوغ تا 40 سالگی (میانگین سنی ابتلا بین 20 تا 35 سال است).
• کارگرانی که تمام روز می نشینند (مانند رانندگان کامیون و کارکنان اداری).
• افراد دارای اضافه وزن و چاقی مزمن.
• افرادی که موهای بدن ضخیم دارند که معمولا این ژن ارثی است.
• افرادی که لباس های تنگ میپوشند که وضعیت پوست آنها بدتر می شود.

آیا کیست مویی مسری است؟ یا ارثی؟

در برخی موارد، کیست پیلونیدال می تواند ارثی باشد یعنی ممکن است آن را از یکی از اعضای خانواده به ارث ببرید. سابقه خانوادگی شما می تواند در تعیین اینکه آیا به کیست پیلونیدال مبتلا شده اید یا خیر، نقش داشته باشد، به عنوان مثال اینکه بدن شما موهای ضخیم دارد یا خیر.

کیست پیلونیدال یک بیماری پوستی غیر مسری است و شما نمی توانید آن را به کسی منتقل کنید. در حال حاضر، بسیاری از محققین بر این باورند که کیست پیلونیدال توسط موهای زیر پوستی ایجاد می شود.

علت ابتلا به کیست مویی چیست؟

کارشناسان هنوز علت دقیقی برای ایجاد کیست مویی را نمی دانند. با این حال، آنها می‌دانند که موهای رشد کرده در چین باسن منجر به عفونت پوستی شده که باعث تشکیل کیست پیلونیدال می‌شود. اگر درمان نشود، کیست پیلونیدال ممکن است منجر به آبسه یا حفره سینوسی شود. این بیماری ها هر دو نشانه بدتر شدن عفونت پوستی هستند.

علائم بیماری

در صورت مشاهده هر یک از این علائم سریعاً به پزشک مراجعه کنید:

• دردی که اغلب هنگام نشستن بدتر می شود.
• گودی کوچک یا بزرگ و متورم بین باسن. این معمولا کیست پیلونیدال است. ممکن است متوجه شوید که ناحیه قرمز است و احساس حساسیت می کنید.
• یک آبسه با تخلیه چرک یا خون. که مایع خارج شده از آن ممکن است بدبو باشد.
• تهوع، تب و خستگی مفرط.

ارتباط بین درد ستون فقرات و کیست مویی چیست؟

از آنجا که طی درمان با لیزر پوست حساس مقعد کمتر تحریک شده و اذیت نمی شود، این روش درمانی مزیت های دیگری نیز دارد. از جمله:

• لیزر درمانی تنها روش قطعی است و زمانی که پزشک از اشعه لیزر برای درمان استفاده می کند، نیازی به روشهای دیگر نیست.
• این روش بدون هیچ گونه خونریزی و درد انجام می شود زیرا به جوش دادن عروق خونی می پردازد.
• در درمان با لیزر احتمال ابتلا فرد به تنگی دریچه مقعد وجود ندارد.
• این روش درمانی محدودیت سنی نداشته و برای تمام گروه های سنی قابل انجام است.
• پس از درمان با لیزر فرد نیازی به پانسمان ندارد.
• این روش بر خلاف روشهای درمانی دیگر به صورت سرپایی در کلینیک پزشک و کمتر از نیم ساعت انجام می شود.

مراقبت بعد از عمل جراحی فیستول مقعد

پس از اتمام جراحی فیستول مقعد و به هوش آمدن بیمار، در اکثر موارد فرد قادر به حرکت، خوردن و نوشیدن بلافاصله پس از هوشیاری خواهد بود و حتی می‌تواند در همان روز ترخیص شود و به منزل باز گردد. اما ممکن است در اعمال جراحی پیچیده نیاز به بستری طولانی‌تر در بیمارستان باشد. در هر صورت ترخیص بیمار به معنی نادیده گرفتن عمل جراحی نیست و فرد باید در منزل تا بهبود نسبی زخم ناشی از جراحی استراحت کند و به توصیه‌های پزشک خود عمل کند. اقدامات مراقبتی و حمایتی پس از جراحی فیستول مقعد شامل:

• مصرف داروی ضد درد: بسیاری از افراد پس از عمل جراحی تمایل و نیاز به استفاده از مسکن برای تسکین درد خود دارند که باید با دوز و فاصله‌ی زمانی تجویز شده توسط پزشک خود مصرف نمایند؛
• مصرف آنتی‌بیوتیک در صورت لزوم: در افراد سالمی که نشانه‌‌ای از تب و عفونت ندارند، نیازی به تجویز آنتی‌بیوتیک پس از جراحی نیست. اما آنتی‌بیوتیک ممکن است برای برخی از افراد، از جمله افراد مبتلا به دیابت یا اختلال ایمنی بدن به عنوان پیشگیری تجویز شود؛
• تعویض پانسمان: پانسمان ناحیه نیاز به تعویض هر چند روز یک بار دارد که بهتر است فرد برای انجام آن در بیمارستان آموزش ببیند و یا توسط یک پرستار انجام شود. زخم ناحیه طی شش هفته بهبود می‌یابد؛
• رژیم غذایی ملین: در دوره‌ی کمون پس از جراحی فرد موظف به رعایت رژیم غذایی پر فیبر و ملین است تا از ابتلا به یبوست جلوگیری کند؛
• حمام نشسته‌ی آب گرم: حمام نشسته‌آب گرم به مدت ۱۵ دقیقه سه بار در روز نیز طی یک هفته پس از عمل جراحی فیستول به سرعت بهبودی زخم کمک می‌کند؛
• پرهیز از نشستن روی زخم: گاهی گذاشتن یک بالش در زیر باسن هنگام نشستن به کاهش فشار روی زخم کمک می‌کند؛
• ویزیت پیگیری: برای پیگیری روند درمانی در موعد تعیین شده باید به پزشک معالج مراجعه شود. البته در صورت وجود عارضه یا مشکلی نباید تا ویزیت پیگیری صبر کرد و هر چه زودتر پزشک را از مشکل خود مطلع نمود.

عارضه‌های احتمالی بعد از عمل جراحی فیستول مقعد که در صورت بروز نیاز به پیگیری دارد شامل:

• خونریزی شدید
• تورم، ترشح یا درد افزایش یافته
• حرارت ۳۸ درجه‌ی بدن یا بالاتر
• تهوع
• یبوست
• مشکل در دفع ادرار
• بی‌اختیاری مقعدی
• عفونت

مشاهده مطلب کامل در روبکا

شقاق مقعدی ممکن است بنا به دلایل مختلفی ایجاد شود. از جمله:

• یبوست: مدفوع بزرگ و سفت به گونه ای بوده که ممکن است به پوست حساس دریچه فشار زیادی وارد کند. در نتیجه موجب زخم مقعد یا گوشت های اضافه شود.
• اسهال: اسهال مکرر ناحیه رکتوم را حساس کرده و منجر به سوزش یا خارش می شود. این عارضه به مرور زمان شقاق را ایجاد می کند.
• اسپاسم عضلانی: متخصصان معتقدند که اسپاسم عضلانی اسفنکتر مقعد ممکن است خطر ایجاد شقاق مقعدی را افزایش دهد. اسپاسم یک حرکت کوتاه و خودکار عضلانی است که در آن عضله های باسن می توانند ناگهان سفت شوند. اسپاسم عضلانی ممکن است روند بهبود زخم را به تعویق بیندازد.
• بارداری و زایمان: زنان باردار در اواخر بارداری در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به شقاق مقعدی هستند. همچنین قسمتی از پوست مقعد ممکن است در هنگام زایمان پاره شود.
• بیماری یا عفونت های مقاربتی: بیماری‌های مقاربتی با خطر بالاتر ابتلا به شقاق مقعدی ارتباط مستقیمی دارند. به عنوان مثال می توان به سیفلیس، ویروس HIV ،(ویروس پاپیلومای انسانی) HPV ، تبخال و کلامیدیا اشاره کرد.
• بیماری های زمینه ای: برخی از شرایط زمینه ای مانند بیماری کرون، کولیت اولسراتیو و سایر بیماری های التهابی روده ممکن است باعث ایجاد زخم در ناحیه مقعد شوند.
• رابطه جنسی مقعدی: اگر رابطه از پشت بدون محافظ و مواد روان کننده اتفاق بیفتد، ممکن است منجر به زخم شقاق شود.

علائم و نشانه های بیماری چگونه نمایان می شوند؟

درست است که در بدن هر شخص ممکن است با علائم متفاوتی ظاهر شود ولی به طور کلی علائم و نشانه های اصلی شقاق مقعدی عبارتند از:

• درد بخصوص هنگام دفع مدفوع: زمان اجابت مزاج، فرد درد تیزی را حس می کند و پس از آن ممکن است احساس سوزش عمیق طولانی تری داشته باشد. ترس از درد ممکن است برخی از بیماران را از رفتن به توالت منصرف کند و خطر یبوست را افزایش دهد.
• تاخیر در رفتن به دستشویی: این مورد می‌تواند درد و شقاق را بدتر کند، زیرا مدفوع سفت‌تر و بزرگ‌تر می‌شود. برخی از افراد ممکن است وقتی خود را با دستمال توالت تمیز می کنند، درد شدیدی را تجربه کنند.
• خونریزی: از آنجا که خون تازه است، قرمز روشن خواهد بود، ممکن است روی مدفوع یا دستمال توالت دیده شود. همینطور شقاق مقعدی در نوزادان معمولاً خونریزی می کند.
• خارش در ناحیه مقعد: این احساس ممکن است متناوب یا مداوم باشد.
• سوزش ادرار: ناراحتی هنگام ادرار کردن کمتر شایع است. اما برخی از بیماران ممکن است دفعات بیشتری ادرار کنند.

مطلب کامل در اینجا

عفونت های قارچی وضعیت خطرناکی نیستند ولی معمولاً با علائم آزار دهنده از جمله خارش شدید ظاهر میشوند. یکی از شایع ترین بخش های بدن برای رشد قارچ ها، ناحیه ی مقعدی است.

عفونت قارچ مقعدی چیست؟

بیماری عفونت قارچی در اثر رشد خارج از کنترل قارچ روی سطح پوست یا در غشاهای مخاطی ایجاد می شود. این قارچ ها می تواند در هر نقطه داخل یا خارج بدن خود از جمله دهان، گلو، واژن، آلت تناسلی یا مقعد رشد کنند.

علائم

عفونت قارچ مقعدی زمانی ایجاد می شود که قارچ های در مقعد رشد کنند. افرادی که عفونت قارچی مقعدی دارند ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

خارش شدید و مداوم

احساس سوزش

ترشحات گاه به گاه از مقعد

تغییرات پوستی، مثل التهاب یا قرمزی

درد، خونریزی یا درد ناشی از خاراندن

گسترش عفونت به آلت تناسلی یا واژن

اگرچه عفونت های قارچی مسری نیستند ، اما افراد می توانند عفونت قارچی را به شریک جنسی خود منتقل کنند.

علت

کاندیدا باکتری عامل عفونت قارچی مقعد است. این مخمرها به طور طبیعی در سطح پوست، داخل دستگاه گوارش و در واژن زندگی می کنند. میزان طبیعی این از قارچ ها مشکلی ایجاد نمی کند، ولی رشد خارج از کنترل و افزایش تعداد این قارچ ها باعث ایجاد عفونت میشود. این قارچ می تواند در نقاط زیر رشد کنند:

دهان

گلو

واژن

سر آلت تناسلی

مقعد

کاندیدا در محیط های گرم و مرطوب رشد می کند. پوشیدن لباس های تنگ می تواند شرایط مناسبی را برای رشد قارچ ایجاد کند. رشد این عفونت در روده با انتقال به مقعد می تواند باعث عفونت قارچی در مجرای مقعد شود.

عفونت قارچی می تواند در دستگاه تناسلی مردان و زنان رشد کنند. پزشکان این بیماری را جزء بیماریهای مقاربتی محسوب نمی کنند. با این حال این عفونت می تواند در صورت داشتن رابطه جنسی مقعدی، بدون استفاده از کاندوم با فردی که مبتلا به عفونت قارچی مقعدی است، باعث انتقال این عفونت شود.

درمان عفونت قارچی مقعد با دارو ها

درمان عفونت های قارچی بسته به شدت عفونت متفاوت است. ممکن است پزشک داروهای OTC را برای عفونت های خفیف تا متوسط قارچی توصیه کند. این دارو ها می تواند شامل موارد زیر باشد:

کلوتریمازول (کانستن ، لوتریمین)

میکونازول (مونیستات)

شیاف اسید بوریک

بوتوکونازول (مایکلکس ، بوتوکونازول نیترات)

اگرچه بسیاری از داروهای عفونت قارچی OTC به طور خاص عفونت های واژن را مورد هدف قرار می دهند، اما افراد می توانند با خیال راحت از آنها برای درمان عفونت های مخمر مقعدی نیز استفاده کنند.

ممکن است پزشک برای افرادی که عفونت قارچی شدید یا مزمن دارند و به داروهای معمولی پاسخ نمی دهند، درمانهای قوی تری تجویز کند.

داروهای تجویزی برای عفونت های مخمر مقعدی عبارتند از:

نیستاتین (مایکوستاتین ، نیستوپ)

دیفلوکان (فلوکونازول)

ترکونازول (ترازول)

در موارد نادر ممکن است، عفونت قارچی به یک عفونت سیستمیک تبدیل شود که به غشاهای اطراف اعضای بدن مانند قلب یا مغز گسترش یابد. پزشکان می توانند کاندیدیازیس سیستمیک را با داروهای ضد قارچی خوراکی یا داخل وریدی (IV) درمان کنند.

درمان خانگی قارچ مقعد

رعایت این نکات و مصرف این داروهای خانگی می تواند به بیماران در رفع سریع تر این عارضه کمک کند. از جمله خوراکی های پرکاربرد می توانیم به این موارد اشاره کنیم:

پروبیوتیک ها

مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهند، که پروبیوتیک ترکیبی می توانند به طور موثری رشد قارچ های مقعد را متوقف کنند. یک مطالعه دیگر از منبع معتبر، نشان می دهد که پروبیوتیک ها ممکن است اثر درمان های ضد قارچی سنتی را افزایش دهند.

روغن نارگیل

روغن نارگیل دارای خواص ضد میکروبی قوی است که ممکن است به مبارزه با رشد بیش از حد قارچ ها کمک کند. یافته های تحقیق حاضر نشان می دهد اسیدهای چرب با زنجیره متوسط ، به ویژه اسید لوریک، مسئول اثرات ضد میکروبی روغن نارگیل هستند. اسیدهای چرب زنجیره متوسط می توانند با ایجاد اختلال در غشای سلولی باکتری ها و قارچ ها را از بین ببرند.

پماد ها

یکی از راه های درمان عفونت های خفیف قارچی در خانه با پمادهای ضد قارچ است. افراد همچنین می توانند از پماد های کورتیکواستروئیدی مانند کورتیزون برای کاهش التهاب و خارش استفاده کنند.

تمیز نگه داشتن

تمیز و خشک نگه داشتن ناحیه تناسلی ممکن است به تسریع روند بهبود و جلوگیری از عفونت مجدد کمک کند.

کاهش خطر

افراد می توانند خطر ابتلا به عفونت قارچی مقعدی خود را با موارد زیر کاهش دهند:

رعایت بهداشت

اجتناب از مصرف محصولات بهداشتی معطر در نواحی تناسلی و مقعد

شستشو ناحیه تناسلی و مقعد بعد از شنا و ورزش

استفاده از کاندوم هنگام مقاربت جنسی

پوشیدن لباسهای زیر نخی و لباسهای گشاد

حفظ وزن در حالت تعادل

رعایت رژیم غذایی متعادل با قندهای تصفیه شده

شرایط زیر خطر رشد قارچ ها در مقعد را افزایش می دهند :

افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.

افراد مبتلا به دیابت

افرادی که اضافه وزن دارند.

افرادی که مرتباً از آنتی بیوتیک ها استفاده می کنند.

منبع

هزینه جراحی بواسیر با لیزر

قبل از اینکه بگوییم هزینه این درمان چقدر است؟ بهتر است یک تعریف ساده از این بیماری ارائه دهیم، بواسیر به گشاد شدن سیاهرگ در اثر اعمال فشار بیشتر از اندازه به آن گفته میشود. در اثر این بیماری سیاهرگ ها در داخل کانال مقعد و یا خارج از آن متورم میشوند. لیزر از روشهای نوین درمان این بیماری است که چند دهه ای از ورود آن به ایران می گذرد.

در واقع پزشک با استفاده از لیزر بافتی که متورم شده است را برش داده و از مقعد خارج می کند. این درمان بدون درد، بدون ایجاد خونریزی است و نه تنها سرپایی انجام شده بلکه بیمار خیلی سریع به نتیجه دلخواه و قطعی خود می رسد.

شاید در نگاه اول با خود تصور کنید. این همه مزیت هزینه های سنگینی را به شما تحمیل می کند. اما این تصور کاملاً غلط است. فاکتورهای مختلفی در تعیین هزینه جراحی بواسیر با لیزر اثر گذار هستند. از جمله :

• نوع بواسیر
• میزان پیشرفت بیماری
• شهری که جراحی در آن انجام میشود.
• دستمزد جراح
• نوع لیزر

بنابراین برای اینکه بگوییم دقیقا هزینه جراحی لیزری برای هر فرد چه مقدار است، باید اول بیمار تحت معاینه قرار بگیرید. این معاینه اولیه در کلینیک ما به صورت رایگان انجام میشود.

آیا بیمه ها هزینه لیزر بواسیر را تقبل می کنند؟
خیر، بیمه ها هزینه عمل هموروئید با لیزر را به دلیل سرپایی بودن بر عهده نمی گیرند. اما برخی از بیمه های تکمیلی این هزینه را تقبل می کنند. نگران نباشید! با وجود اینکه بیمه هزینه ای به شما پرداخت نمی کند اما باز هم با درمان لیزری در زمان و هزینه خود صرفه جویی کرده اید. اما چرا؟

اولاً! در نظر داشته باشید که اگر لیزر را در کلینیک ما انجام دهید، نیازی به صرف زمان برای دریافت نوبت را ندارید و در همان روز ویزیت میشوید و حتی اگر از شهری دیگر مراجعه کرده باشید، می توانید در همان روز تحت درمان نیز قرار گیرید.

لیزر به کمتر از یک ساعت زمان نیاز دارد و پس از انجام آن نیز بیمار مرخص شده و می تواند به محل کار بازگردد، بنابراین هزینه های مربوط به بستری در بیمارستان، طی کردن دوره نقاهت در منزل، کشیدن بخیه و تعویض پانسمان نیز حذف میشود.

دیگر علت به صرفه بودن این درمان، قطعی بودن آن است. سایر درمان ها شاید در ظاهر به صرف هزینه کمتری نیاز داشته باشند، اما اگر بیماری عود کند، می بایست تمام این هزینه را مجدداً پرداخت کنید و این یعنی چند برابر شدن هزینه ها. در صورتی که بیماری را با روش لیزر رفع کنید. با یکبار درمان برای همیشه از شر این عارضه خلاص می شوید.

هزینه عمل بواسیر
هزینه عمل بواسیر
عمل بواسیر (هموروئیدکتومی) به عمل جراحی برداشت این زائده گفته میشود. هزینه عمل هموروئید در بیمارستان به نسبت بیشتر از لیزر است. زیرا عمل جراحی و دردسرهای مربوط به آن هزینه های بیشتری را می طلبد.

جراحی درد بیشتر و خونریزی شدیدی را به بیمار تحمیل میکند، که به واسطه آن بیمار مجبور به مصرف مورفین ها قوی و تزریق خون می شود. این یعنی سلامت بیمار به خطر می افتد.

از طرفی دیگر عمل جراحی به یک سری پیش نیاز مثل آزمایشات های مختلف، تست حساسیت بیهوشی و … را می طلبد. بیمار می بایست حداقل یک روز قبل و تا دو روز بعد از جراحی در بیمارستان بستری و تحت کنترل باشد. همچنین بعد از عمل به استراحت دو هفته در منزل نیاز دارد. به علاوه اگر عوارض جراحی مثل عفونت یا بی اختیاری ایجاد شود. تا مدتی باید بابت رفع آنها به دردسر بیفتد. همه این موارد یعنی صرف زمان و هزینه ای بیشتر. تعیین دقیق هزینه عمل بواسیر نیز غیر ممکن است، زیرا بسته به عوامل مختلفی تعیین میشود.

نتیجه گیری
انتخاب روش درمان کاملاً وابسته به نظر بیمار نیست. اما معمولاً پزشک بیمار را با روشهای درمانی و مزیت و معایب هر یک آشنا کرده و با توجه به بودجه و وضعیت بیماری بهترین روش مناسب بیماران انتخاب میشود. اگر بیماری وارد مراحل پیشرفته شده (بواسیر درجه 3 و 4) انجام روشهای تهاجمی تر نظیر جراحی و لیزر الزامی است. اما ما به شما توصیه می کنیم، هنگام انتخاب روش درمان فاکتور های زیر را مد نظر قرار دهید.

نتیجه درمان : برای این منظور بعد از مطالعه مطالب مختلف، حتما با پزشک و بیمارانی که تجربه چنین عملی را داشته اند، مشورت کنید.
هزینه جراحی بواسیر با لیزر یا جراحی سنتی : مسلماً و با توجه به وضعیت فعلی اقتصاد کشور یکی از مهمترین مسائل بودجه درمان است. پس سعی کنید با انتخاب صحیح کمترین هزینه را پرداخت کنید.
عوارض : توجه به عوارض پس از درمان، از مهمترین فاکتورها در انتخاب محسوب میشود. چون مسلماً نمی خواهید با رها شدن از یک بیماری، درگیر عارضه ای احتمالاً شدیدتر از قبلی شوید. مهمترین عارضه ای که در اثر بی دقت در درمان هموروئید ایجاد میشود، بی اختیاری در کنترل گاز روده و مدفوع و عفونت است.
مدت زمان بهبودی : هر مقدار دوره نقاهت شما بیشتر طول بکشد، نه تنها زمان بلکه هزینه بیشتری را صرف خواهید کرد. پس درمانی را انتخاب کنید که سریع شما را به نتیجه قطعی برساند.

https://drabedian.com/hemorrhoids/laser-cost/

سرطان مثانه یکی از انواع شایع سرطان های دستگاه های ادراری است که در مردان بیشتر از زنان و در سفید پوستان بیشتر از سیاه پوستان بروز می کند. این سرطان از انواع سرطان های پوششی است که توده هایی به شکل گل کلم ایجاد می کند و در صورت عدم درمان به موقع می تواند به خارج از مثانه نیز راه پیدا کند.این بیماری یکی از انواع سرطان های کشنده می باشد که سن تشخیص آن در حدود 65 سالگی است. با ما همراه شوید تا از علائم سرطان مثانه و روش درمان سرطان مثانه آگاهی یابید.

سرطان مثانه چیست ؟
انواع سرطان مثانهمثانه عضو مهمی در بدن است که پشت استخوان شرمگاهی لگن قرار دارد و وظیفه ی نگهداری ادرار قبل از خروج از بدن را بر عهده دارد، این عضو مانند هر عضو دیگری از بدن می تواند دچار سرطان شود، این بیماری زمانی در مثانه ایجاد می شود که کنترل تولید سلول پوشش داخلی در آن با اختلال مواجه گردد،افزایش تعداد این سلول ها منجر به بروز تومور در مثانه می گردد.این سرطان ممکن است در هر سنی ایجاد شود اما بیشتر مردان و افراد بالای 65 سال در معرض این بیماری قرار می گیرند، این بیماری معمولاً در مراحل اولیه تشخیص داده می شود و قابل درمان است، اما پس از درمان نیز امکان عود مجدد آن وجود دارد، از همین روی لازم است در صورت ابتلا به آن راهکار های پیشگیری از عود مجدد را رعایت نمایید.
مهمترین عامل ذکر شده برای سرطان مثانه سیگار کشیدن است.

علائم سرطان مثانه
مهمترین علائم سرطان مثانه به این شرح است:
خون در ادرار (هماچوری) : اولین و مهمترین علائم سرطان مثانه میباشد،خون موجود در ادرار باید مکرراً تکرار شود و وجود یک بار خون را نمی توان دلیلی بر ابتلا به سرطان دانست. خون موجود در ادرار می تواند موجب تغییر رنگ آن شود گاهی میزان این خون آنقدر اندک است که با چشم نمیتوان آن را مشاهده کرد و نیاز به انجام آزمایش می باشد.
تغییر در تعداد عمل دفع ادرار
احساس درد و سوزش در هنگام دفع
احساس دفع ادرار با وجود خالی بودن مثانه
کاهش شدید تعداد دفعات دفع ادرار
نیاز فوری به عمل دفع ادرار
کم خونی
درد در قسمت پایین تنه
کاهش وزن ( در مراحل پیشرفته سرطان مثانه ایجاد می شود.)
ورم پاها
درد استخوان ها
احساس خستگی مفرط
تمامی علائم سرطان مثانه نیاز به بررسی های بیشتر و انجام آزمایش دارد. با وجود این نشانه ها در بدن نمی توان گفت فرد به سرطان مثانه مبتلا شده است زیرا بیماری های دیگر دستگاه گوارش مثل عفونت ادراری و یا مثانه نیز چنین علایمی را به همراه دارد.

کدام افراد بیشتر در معرض خطرند؟
تشخیص سرطان مثانهبرخی از افراد بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند.مهمترین عامل ذکر شده برای سرطان مثانه سیگار کشیدن است. برخی از عوامل خطر ابتلا به این بیماری به این شرح است:
وراثت :وجود سابقه ی خانوادگی در ابتلا به سرطان احتمال ایجاد آن را چند برابر می کند، اگر نزدیکان فرد مثل والدین و فرزندان به این سرطان مبتلا شده اند امکان ایجاد آن در فرد افزایش می یابد.این سرطان بیشتر در مردان سفید پوست روی میدهد.
التهاب مزمن مثانه : بیماری های مثانه از جمله التهاب و یا عفونت آن، شانس ابتلا به این سرطان را به شدت افزایش خواهد داد.
استعمال دخانیات : سیگار کشیدن موجب ورود حجم گسترده ای از مواد شیمیایی خطرناک به مثانه می گردد، تجمع این مواد در بدن احتمال ابتلا به سرطان مثانه را افزایش خواهد داد.
قرارگیری در معرض مواد خطرناک : قرار گرفتن در معرض مواد خطرناک موجب ورود این مواد شیمیایی به بدن می گردد و صدمات جبران ناپذیری را به همراه دارد. افرادی با شغل های نگ‌ کاری، تعمیر خودرو، آرایشگری و شغل های مشابه که بیشتر در معرض این مواد هستند شانس بیشتری برای ابتلا به سرطان مثانه دارند.
برخی از داروهای دیابت : استفاده طولانی مدت (بیشتر از یکسال) از داروی دیابت به نام پیگلیتازون (اکتوز) و سایر داروهایی که حاوی این ماده می باشد ریسک ابتلا به بیماری های مثانه را به شدت افزایش خواهد داد.
شیمی درمانی و پرتو درمانی : پرتو درمانی در ناحیه ی لگن و شیمی درمانی و مصرف داروهای سیکلوفسفامید ریسک ابتلا به بیماری های مثانه را به شدت افزایش می دهد.
نقص مادرزادی مثانه : نقص قابل مشاهده یا غیر قابل مشاهده که موجب اتصال مثانه به سایر ارگان های بدن می گردد.این امر موجب ابتلای مثانه به عفونت شده و ریسک ایجاد سرطان را افزایش داده و سبب اختلالات سلولی خواهد شد.
التهاب مزمن مثانه :عفونتهای مکرر مثانه، سنگ مثانه و دیگر مشکلات دستگاه ادراری که مثانه را تحریک می کند شانس ابتلا به این بیماری را در فرد افزایش خواهد داد.
پیشگیری از سرطان مثانه
امکان پیشگیری از این سرطان وجود ندارد تنها می توان با انجام برخی از راهکار ها امکان ابتلای به آن را تا حد زیادی کاهش داد.
ترک سیگار : این عامل امکان ابتلا به سرطان مثانه را به شدت افزایش خواهد داد.
نوشیدن مایعات : نوشیدن زیاد مایعات موجب دفع مواد خطرناک از مثانه می گردد و مایعات سالم را جایگزین آنها خواهد نمود.
مصرف میوه ها و سبزیجات : مصرف این مواد یکی از عوامل جلوگیری از ابتلا به سرطان شناخته می شود از همین روی لازم است مصرف آن را در وعده های غذایی خود بگنجانید.
پرهیز از قرارگیری در معرض مواد شیمیایی خطرناک همانند آرسنیک
درمان سرطان مثانه
درمان سرطان مثانهانتخاب روش درمان سرطان مثانه وابستگی مستیقمی به میزان درگیری و رشد سلول های سرطانی دارد، بیمارانی که با علائم سرطان مثانه مراجعه می کنند در دو حالت کلی قرار دارند:
افرادی که سلول های سرطانی تنها به پوشش مثانه آنها حمله کرده است: در حدود 70% درصد از موارد، سرطان مثانه در این حالت است و درمان سرطان مثانه پیشنهادی برای این بیماران برداشتن تومور از طریق سیستوسکوپ (لوله بلند دارای چراغ و دوربین ) و تراشیدن مثانه می باشد. در نتیجه بافت های سرطانی از طریق این عمل برداشته می شوند، حدود 20 الی 30 درصد این افراد در آینده دچار نوع تهاجمی این سرطان می شوند.
افرادی که سلول های سرطانی علاوه بر پوشش داخلی، عضلات مثانه را نیز درگیر نموده :درمان سرطان مثانه برای این افراد شامل برداشت کامل مثانه (سیستکتومی ) و بافت های اطراف آن است.
تکمیل کردن درمان سرطان مثانه
در حدود 50% بیماران مبتلا به این سرطان پس از برداشت تومور، سرطان مجدداً رشد نموده است از همین روی درمان تکمیلی برای این بیماران پیشنهاد می شود، درمان سرطان مثانه بستگی به خطر عود بیماری دارد:

احتمال عود کم : برای این افراد حین اولین عمل جراحی از درمان شیمی درمانی استفاده می شود،این کار باعث می شود تا درمان تنها بر روی سلول های سرطانی انجام گیرد، دارو سلول های سرطانی را تخریب و مانع از پدیدار شدن مجدد آنها می گردد.
احتمال عود متوسط : برای این افراد شیمی درمانی به مدت 6 هفته و یا ایمنی با BCG تجویز می شود،
احتمال بازگشت بالا :2 تا 6 هفته ایمنی درمانی داخل مثانه با BCG تجویز می شود، اگر این روش جوابگو نبود باید کل مثانه از طریق جراحی برداشته شود.
شیمی درمانی
شیمی درمانی روشی است که با استفاده از دارو مانع رشد و کاهش سرعت رشد سلول های سرطانی می شود، رایج ترین دارو برای درمان این سرطان میتومایسین می باشد. این روش درمان سرطان مثانه به دو شکل انجام می گیرد :

داروی میتومایسین بعد از جراحی وارد مثانه شده و بعد از 20 الی 30 دقیقه به وسیله سوند تخلیه می شود.
دارو میتومایسین هفته ای یکبار در طول مدت 6 هفته ، مثانه را با این دارو پر می کنند و پس از طی 1 الی 2 ساعت بیمار از طریق ادرار آن را خارج می نماید. در برخی از بیماران این روش درمانی تا یکسال و ماهی یکبار تکرار می شود.
از عوارض این روش می توانیم به ایجاد کهیر در کف دست ها و پاها و ناحیه ی تناسلی اشاره کنیم که در این صورت نیاز به قطع دارو و استفاده از سایر روش ها می باشد.

BCG ایمنی درمانی ( داخل مثانه ای )
BCG باکتری زنده مربوط به سل گاوی است که به شکل محلول می باشد، این روش درمانی به مدت 6 هفته و هفته ای یکبار انجام میگیرد، این محلول را با استفاده از سوند وارد مثانه می کنند و بعد از طی 2 ساعت بیمار از طریق ادرار کردن، آن را خارج می نماید. اولین جلسه ی این درمان بعد از 2 الی 3 هفته انجام می شود، در این حین از داروهای کمکی نیز استفاده می شود.

عملکرد این دارو به این گونه است که با تحریک سیستم ایمنی بدن، باعث مقابله با سلول های سرطانی می شود.استفاده از این روش معممولاً مانع از رشد و ایجاد تاخیر در رشد سلول های سرطانی شده و موجب کاهش احتمال برداشت کامل مثانه و افزایش شانس زندگی است.

برخی از افراد 2 تا 4 ساعت بعد از استفاده از این روش درمانی، دچار نیاز فوری بیمار به ادرار کردن، درد حین ادرار ، تب ، خون در ادرار و بدن درد می شوند، اگر این علائم تا 48 ساعت از بین نروند نیاز به مراجعه نزد پزشک می باشد.

میزان بقا پس از سرطان مثانه
بعد از انجام تمامی روش های درمانی همچنان نیاز به مراجعه منظم به پزشک و چک آپ می باشد زیرا که ممکن است این سرطان مجدداً رشد نماید و سیستم ادراری مثل کلیه ها ، حالب ، مثانه و مجاری ادراری را درگیر نماید. از هر 10 نفری که این بیماری در آنها تشخیص داده می شود 7 نفر از آنها حداقل به اندازه 5 سال شانس زندگی خواهند داشت. اما بطور کلی می توان گفت شانس بقا و درمان سرطان مثانه به عواملی همچون سن، وضعیت سلامت عمومی، میزان موفقیت درمان، زمان تشخیص بیماری، علائم سرطان مثانه و ..بستگی دارد.

ادامه مطلب سرطان مثانه در اینجا

افتادگی مثانه یکی از مشکلاتی است که بسیاری از خانم ها به خصوص پس از طی دوران بارداری و زایمان دچار آن می شوند، البته احتمال افتادگی مثانه در مردان نیز وجود دارد زیرا عامل این مشکل مجموعه ای از علت های ژنتیکی، محیطی و سبک زندگی را شامل می شود، اما این اختلال در زنان بسیار شایعتر از مردان است. در ادامه به معرفی علت هایی که منجر به این مشکل می شوند و راهکار های درمان این عارضه می پردازیم :

افتادگی مثانه به چه معناست؟

افتادگی مثانه (فتق مثانه) یا سیستوسل به جا به جایی یا تغییر مکان مثانه از جای اصلی خود است که این امر در اثر تضعیف عضلات حمایت کننده مثانه روی میدهد. مثانه در قسمت لگن قرار دارد و عضوی توخالی است که وظیفه نگهداری از ادرار را برعهده دارد. مثانه در حالت عادی همزمان با تکمیل ظرفیت فشاری را وارد می کند که باعث می شود، فرد احساس نیاز به تخلیه داشته باشد. (در زنان دیواره جلویی واژن از مثانه حمایت می کند.) در اثر عوامل مختلفی مانند افزایش سن، زایمان و … عضلات نگهدارنده مثانه ضعیف شده و ممکن است مثانه دچار افتادگی شود و یا حتی به سمت پایین نزول کند. (در زنان در اثر نزول مثانه به داخل واژن افتاده و یا به آن فشار وارد می کند.)افتادگی مثانه در زنان می تواند 4 درجه مختلف داشته باشد که عبارتند از :

درجه 1 : تنها قسمت کوچکی از مثانه وارد واژن شده است.

درجه 2 : مثانه به اندازه ای نزول کرده که وارد دهانه واژن شده است.

درجه 3 : مثانه از دهانه واژن خارج می شود.

درجه 4 : مثانه کاملاً از واژن خارج می‌شود. (این وضعیت اغلب با افتادگی سایر اعضای داخلی لگن مانند افتادگی رحم، رکتوسل (بیرون‌زدگی قسمتی از رکتوم به درون واژن) و انتروسل (نوعی فتق حاوی روده) همراه می شود.)

یکی از علت افتادگی مثانه یبوست مداوم است، برای این منظور باید مصرف خوراکی های فیبر دار را در رژیم غذایی خود بگنجانید.

چه عواملی باعث افتادگی یا فتق مثانه می شوند؟

افتادگی مثانه

عوامل مختلفی که باعث افزایش فشار و تضعیف این عضلات گردد با افتادگی مثانه در ارتباط است. مهمترین علت های افتادگی مثانه عبارت است از :

زایمان طبیعی : زایمان به خصوص زایمان های متعدد می تواند فشار قابل توجهی را به عضلات بدن و ناحیه لگن وارد می نماید، که موجب افتادگی مثانه می شود.

یائسگی : هورمون استروژن که تا قبل از یائسگی در بدن زنان ترشح می شود، وظیفه حفظ قدرت و سلامت عضلات ناحیه واژن را برعهده دارد. استروژن پس از یائسگی به میزان بسیار اندکی ترشح می شود و همین امر تضعیف عضلات را در پی دارد.

وارد آمدن فشار زیاد به مثانه : از جمله عواملی که موجب آسیب به این عضلات می شود، می توانیم به بلند کردن اجسام سنگین، زور زدن به هنگام دفع، ابتلا به بیماری هایی که با سرفه طولانی مدت (ابتلا به بیماری هایی نظیر آسم) همراه است و یبوست مزمن اشاره کنیم.

ژنتیک : برخی از زنان به صورت ژنتیکی دچار شل بودن عضلات کف لگن هستند که این امر در طول زمان به افتادگی مثانه می انجامد.

سبک زندگی : در برخی موارد سبک زندگی غلط و انجام ندادن فعالیت های بدنی و ورزش به شل شدن عضلات می انجامد اما سن فرد نیز در این امر تاثیرگذار است.

عمل هیسترکتومی : این جراحی که همان خارج نمودن رحم است می تواند به از بین رفتن دیواره نگهدارنده مثانه بیانجامد و موجب افتادگی آن شود.

علائم افتادگی مثانه

مهمترین علائم افتادگی مثانه عبارتند از :

درد در ناحیه‌ لگن یا کمر

بیرون زدن بافت از واژن (این بافت معمولاً دردناک بوده و ممکن است خونریزی کند.)

احساس وجود بافتی توپ مانند در واژن

اختلال در ادرار کردن؛

شب ادراری زیاد

دفع ادرار ناقص (ممکن است حس کنید ادرار به طور کامل تخلیه نشده است.)

بی‌ اختیاری استرسی (نشت ادرار در هنگام عطسه، سرفه یا فشار بر مثانه)

ابتلا به عفونت مثانه

مقاربت دردناک (دیسپارونیا)

این علائم در تمامی زنان یکسان نیست و افراد با توجه به درجه افتادگی مثانه علائم مختلفی را تجربه می کنند،در برخی موارد زنان مبتلا به افتادگی مثانه از نوع درجه 1 هیچ یک از این علائم را ندارند. ولی لازم است در صورت مشاهده هر یک از این نشانه های بیماری سریعاً برای درمان اقدام کنید، زیرا افتادگی مثانه اغلب با سایر افتادگی ها همراه می شود و می تواند مشکلات متعددی را برای فرد ایجاد نماید.

عوارض افتادگی مثانه

مشکلات ادراری

ناراحتی و درد

بی‌اختیاری ادرار استرسی یعنی بی اختیاری می تواند در اثر عطسه یا سرفه رخ دهد.

چگونگی تشخیص فتق مثانه

تشخیص فتق مثانه

اولین مرحله برای تشخیص افتادگی مثانه معاینه لگن و ناحیه تناسلی است که در برخی موارد پزشک می تواند آن را تعیین کند. دیگر راهکار های تشخیص افتادگی رحم به این شرح است:

سیستوگرافی : این روش همراه با استفاده از ماده حاجب (تصویربرداری رنگی VCUG) صورت میگیرد و این تصویربرداری با استفاده از اشعه x و همزمان با دفع ادرار صورت می پذیرد. این تصویر به پزشک در تشخیص شکل مثانه و تغییرات آن و بررسی مشکلات ادرار کمک می کند.

یورودینامیک تصویری : این روش تشخیصی که معروف به تست نوار مثانه است، می تواند نسبت فشار و حجم مثانه را بررسی نماید. این روش معمولاً زمانی انجام می شود که افتادگی مثانه تشخیص داده شده و پزشک نیاز به بررسی بیشتر برای تعیین بهترین روش درمانی دارد.

سیستوسکوپی : منظور از این روش مشاهده داخل مثانه با اسکوپ است، این روش سرپایی است و معمولاً تصاویر داخل مثانه بر روی مانیتور نشان داده می شود و بیمار نیز می تواند این تصاویر را مشاهده کند.

درمان افتادگی مثانه

درمان افتادگی مثانه با توجه به سن، شرایط عمومی، شدت افتادگی مثانه و … روش های درمانی مختلفی را شامل می شود. معمولاً در مراحل اولیه افتادگی مثانه (درجه 1) درمان خاصی توصیه نمیشود تنها بیمار باید از وارد آوردن فشار زیاد به ناحیه لگن مثل جا به جایی اجسام سنگین خودداری نماید. برخی از روش های درمانی که برای سایر درجات افتادگی مثانه توصیه می شوند، عبارتند از :

دارو جایگزینی استروژن

در مواردی که تضعیف عضلات در اثر کمبود این هورمون باشد از درمان جایگزینی استروژن به منظور تقویت عضلات استفاده می شود، این درمان در برخی از موارد مفید است. این دارو همچنین می تواند در موارد خفیف افتادگی موثر واقع گردد و به بهبود علائم بیماری مانند بی اختیاری ادرار، سوزش ادراری یا تضعیف عضلات واژن از طریق افزایش گردش خون در عضلات کمک نماید.

هورمون استروژن را می توان در قالب داروهای مصرفی مانند قرص یا داروهای موضعی مانند کرم و چسب تهیه نمایید. ولی نوع موضعی این دارو علاوه بر کم خطر بودن، تاثیرات بیشتری نیز دارد. مصرف این دارو در ناحیه واژن و پیشاب را می تواند تاثیرات بسزایی در درمان داشته باشد.

منبع

متاسفانه بیماری های منتقله از راه جنسی روز به روز افراد بیشتری را درگیر می کنند و به طور چشمگیری آمار مبتلایان زن و مرد از قبیل جوانان، نوجوانان و بزرگسالان در حال افزایش هستند. به گونه ای که طبق آمار سالانه بالغ بر 20 میلیون نفر به آمار این بیماری ها اضافه می شود. امروزه شایع ترین بیماری جنسی در جهان ابتلا به ویروس پاپیلوما انسانی یا اچ پی وی hpv می باشد که منجر به ایجاد زگیل تناسلی در زنان و مردان می شود.

سن افراد ارتباطی برای ابتلا به زگیل ندارد. اگر دختران و پسران پیش از داشتن رابطه جنسی واکسینه نشوند و حین رابطه از عوامل محافظ مانند کاندوم استفاده نکنند، می توانند در معرض ابتلا به این ویروس قرار بگیرند.

همچنین طبق سندات، آمار دختران مبتلا به ویروس اچ پی وی از پسران بیشتر است. زیرا امکان رشد زگیل داخل دستگاه تناسلی (واژن) هم وجود دارد که بسیاری ممکن است متوجه آن نباشند.

بهترین روش برای از بین بردن و درمان، لیزر زگیل تناسلی می باشد که این تگ های گوشتی را از ریشه سوزانده و احتمال عود و انتقال به شریک جنسی را به صفر می رساند.

زگیل تناسلی چیست؟

زگیل تناسلی تگ های گوشتی کوچکی هستند که در ناحیه تناسلی واژن، مقعد، آلت تناسلی و دهان بر اثر ابتلا فرد به ویروس اچ پی وی می توانند رشد کنند. این بیماری به انگلیسی genital warts می شود. این تگ های گوشتی معمولا به رنگ پوست، قهوه ای یا صورتی هستند که تکی رشد کرده و در صورت عدم درمان به صورت انبوه و خوشه ای می شوند.

ویروس اچ پی وی چیست؟

ویروس پاپیلوما انسانی با نام اختصاری ویروس اچ پی وی HPV شایع ترین ویروس جنسی است. این ویروس سویه های مختلفی دارد که فقط 4 نوع آن منجر به زگیل در نواحی تناسلی می شوند. دو نوع کم خطر آن HPV 6, HPV 11 و دو نوع پر خطر آن HPV 11 , HPV 16 هستند. در صورتی که فرد به این ویروس مبتلا شده و درمان نشده بماند، سلامتی او در خطر قرار می گیرد.

ادامه مطلب در اینجا

شقاق نوعی زخم مقعدی است که یکی از بیماری‌های دردناک در ناحیه نشیمنگاهی به شمار می‌رود. معمولا همراه با اسپاسم (گرفتگی ناگهانی مقعد)، سوزش و زخمی‌سطحی یا عمیق همراه است که از شایع ترین علائم آن هستند. این بیماری مختص به سن یا جنسیت خاصی نیست و افراد در تمام سنین می‌توانند به آن دچار شوند.

دلایل متعددی می‌توانند باعث ایجاد شقاق یا همان زخم مقعدی شوند. اما با وجود روش‌های قطعی و سریع درمانی مانند لیزر شقاق مقعدی دیگر جایی برای نگرانی افرادی که به آن مبتلا می‌شوند، نیست.

زخم یا شقاق مقعدی چیست؟

شقاق مقعدی یا فیشر آنال یک بریدگی یا پارگی کوچک در مقعد است که گاهی ممکن است اندازه آن تا یک سانتی متر و نیم بشود. شقاق یک بیماری شایع در دریچه مقعد و رکتوم است. بیماری شقاق دلیل 6 تا 15 درصد از مراجعه بیماران به جراح کولون و راست روده (کولورکتال) است. این زخم کوچک معمولاً در حین دفع مدفوع باعث درد می‌شود که اغلب شدید است.

همچنین عارضه شقاق مقعدی شایع ترین علت خونریزی مقعدی در دوران نوزادی است.

زخم مقعدی یا در دریچه بیرونی آنال (بین اسفنکتر‌های خارجی) ظاهر می‌شود یا در چین‌های داخلی کانال رکتوم که آنودرم نامیده می‌شوند.

نشانه‌ها و علائم شقاق چیست؟

افراد مبتلا به شکاف مقعد تقریباً همیشه درد در ناحیه نشیمنگاه و رکتوم را تجربه می‌کنند که با حرکات روده تشدید می‌شود.

اما دردی که پس از دفع مدفوع حس می‌شود، ممکن است کوتاه یا طولانی مدت باشد. با این حال درد افراد معمولاً زمان حرکات روده فروکش می‌کند.

این درد می‌تواند آنقدر شدید باشد که بیماران تمایلی به اجابت مزاج نداشته باشند و آن را به تعویق بیندازند. در نتیجه دچار یبوست و حتی سفتی مدفوع می‌شوند. در نتیجه مدفوع به سختی از داخل کانال رکتوم به بیرون حرکت می‌کند که منجر به شقاق می‌شود.

تکرر ادرار یا عدم توانایی در ادرار کردن یکی از علائم شایع بیماری شقاق است.

خونریزی به مقدار کم به صورت قطره ای، خارش آنی و خروج ترشحات بد بو ممکن است به دلیل چرک کردن شکاف ایجاد شود.

همانطور که قبلاً هم ذکر شد، شقاق مقعدی معمولاً در نوزادان منجر به خونریزی می‌شود.

ادامه مطلب در اینجا